- Details
- Geschreven door: Administrator
- Categorie: Blog
- Hits: 438
Al dagen zie ik op de website van waarneming.nl de melding van een woestijntapuit in de Coepelduinen bij Noordwijk.
De afgelopen dagen heb ik het erg druk gehad, tevens zat het weer ook niet mee, dus erop-uitgaan zat er niet in deze week.
Toch gaat zoiets bij mij knagen. Een best zeldzame vogelsoort zo dichtbij Leiden en dat zomaar voorbij laten gaan.
Vanmorgen vroeg werd ik wakker en het begon echt te kriebelen. Zou de tapuit er nog zijn? Laat ik mijn kans nu niet voorbij gaan? Dan staat mijn besluit vast, vandaag ga ik op zoek naar deze bijzondere soort. Nog even snel een ontbijtje wegwerken, buienradar raadplegen. Kans op neerslag neemt af vanaf 9.00 uur. Prima, vandaag ga ik mij gedragen als een twitcher (een enthousiaste vogelaar die specifiek op zoek gaat naar zeldzame vogels). Camera en kijker liggen klaar. Noordwijk, Coepelduinen, here I come!
Ik parkeer mijn auto op het parkeerterrein bij de Noordduinen in Katwijk. De fiets haal ik van de fietsdrager en vol goede moed fiets ik het heuvelachtige rijwielpad op richting de Coepelduinen. Het is inderdaad droog geworden (Buienrader heeft dit keer gelijk) en de matige wind is zeker geen spelbreker. Het is nog rustig in de duinen, een paar verdwaalde fietsers, een enkele hardloper en een paar overvliegende zwarte kraaien. Op de app van waarneming.nl zoek ik de locatie van de laatstgemelde waarneming van de woestijntapuit van gisteren. De route wordt ingesteld en al snel kom ik aan op de plek waar deze bijzonderheid voor het laatst is gezien. Zou die er nog zitten?
Ik kom al gauw in contact met nog een paar vroege vogelaars die net als ik op zoek zijn naar de woestijnbewoner. Gewapend met kijker, telescoop en camera verspreiden we ons over het gebied. Heuveltje op, heuveltje af, mijn conditie wordt weer op de proef gesteld. Lopen, stilstaan, luisteren, kijken en dan weer verder. Nog een paar vogelaars sluiten zich aan om te zoeken. Nog steeds niets gezien, er wordt ook niets gemeld op de website van waarneming.nl. Gaat het dan toch niet gebeuren? Had ik maar beter thuis kunnen blijven? Maar uit ervaring weet ik, niet te snel opgeven. Optimistisch blijven!
Dan opeens zie ik een van de vogelaars gebaren maken. "Hier zit ie!", wordt er geroepen. Gaat het dan toch lukken? Heuveltje op, heuveltje af, ploegen door het zand. Maar dan de beloning. In een duinpan hipt dit prachtige vogeltje vrolijk door het zand en langs de struiken, op zoek naar iets eetbaars. Veel aandacht voor ons heeft de woestijntapuit (video) niet, andersom juist wel!! Ik maak de ene foto na de andere. Ga rustig zitten en hoop op een ontmoeting dichterbij. Dat gebeurt, ineens vliegt de vogel op en duikt vlak voor me neer. Laat zich mooi zien van alle kanten en hipt heel ontspannen rond. Waanzinnig, wat een ervaring. Deze vogel is duidelijk geen mensen gewend, toont geen enkele angst. Nog een paar fotootjes. Dan stoppen, even enthousiast de ervaringen uitwisselen tussen de kleine groep deelnemers die dit ook mee maken. Voor mij is het dan ook wel weer goed. Gezien, genoten, maar de vogel ook maar weer zijn rust gunnen. Nog een foto dan! Dan wegwezen. De maker van de video is Gijs van der Voet. Met zijn toestemming heb ik het filmpje mogen plaatsen.
Gelukkig weet ik mijn fiets terug te vinden. Voldaan rijd ik naar de parkeerplaats waar de auto geparkeerd staat. De parkeerapp even laten weten dat de parkeertijd erop zit. Dan terug naar Leiden. Benieuwd of de foto's gelukt zijn. Met een heerlijk gevoel rijd ik naar huis. Wat ben ik blij de woestijntapuit gezien te hebben. Zo dichtbij! Wat is het toch een leuke hobby, vogels kijken. Ik raad het iedereen aan.
- Details
- Geschreven door: Administrator
- Categorie: Blog
- Hits: 178
Ieder jaar kijk ik ernaar uit, Dutch Birding Weekend op Texel. Niet alleen ik, maar ook mijn zoon Sander en vogelvriend Koen. Het is voor ons een traditie geworden om dit evenement mee te beleven. Op vrijdag 17 oktober rijden Sander en ik vanuit Leiden naar hét vogeleiland van Nederland. Gelukkig is het niet druk op de weg. Koen is reeds op het eiland. Hij heeft al de nodige soorten gezien, o.a. de brileider. Vol hoge verwachtingen naderen we de boot. Gelukkig nog net op tijd om de Texelstroom van 16.00 uur te halen. Onze eerste speurvogel op de boot is de kleine kokmeeuw, die al meer dan een week wordt waargenomen in Den Helder. Texel, here we come!
Sander en ik kijken ons scheel naar alle zilvermeeuwen en kokmeeuwen die achter de boot aanvliegen. In het kielspoor duizelt het ons van de meeuwen, maar helaas geen kleine kokmeeuw. OK, die dus niet. Wie weet op de terugreis!
Aangekomen op het eiland horen we van Koen dat de brileider nu heel goed te zien is. Het weer zit mee, na een paar buien komt de zon lekker door. Heel mooi licht voor een foto van de eider. Aangekomen op de locatie zien we een klein groepje vogelaars op de dijk staan. Snel uit de auto, camera pakken en voorzichtig de dijk op. We mogen natuurlijk niet zorgen voor verstoring. Sander is zo slim om eerst nog even de aanwezige sneeuwgorzen te bekijken, maar ik heb alleen maar oog voor de super zeldzame brileider. Deze eend zit heel rustig van het doorkomende zonnetje te genieten en laat zich uitgebreid bekijken. Zo dichtbij, waanzinnig. Onze eerste doelsoort is binnen. Helaas zijn ondertussen de sneeuwgorzen gevlogen. Het is niet anders. Dan nog maar een paar extra foto's van de brileidereend. Prachtig.
Na een half uurtje rijden we naar ons huisje in Oost. Eerst maar eens een lekker Texels biertje drinken.
In de avond gaan we naar het Eierlandsche Huis, waar alle aanwezige vogelaars bij elkaar komen voor een lezing en een update van de aanwezige soorten vogels op het eiland. We blijven alleen voor de update van de waarnemingen van deze dag. Genoeg tips om er de volgende dag op uit te trekken. De getijden spelen ons helaas parten, de hoge waterstanden vallen op ongunstige tijden. Wel krijgen we tips over aanwezige franjepoten, strandleeuweriken en grote piepers. Genoeg soorten om naar uit te kijken.
De volgende dag gaan we vooral het noordelijk gedeelte van het eiland af. Bij de Noordkaap is een pallas boszanger gemeld, helaas krijgen we die niet in beeld. Maar een prachtig baardmannetje laat zich wel volop zien. Bij de Slufter krijgen we na lang zoeken twee strandleeuweriken in beeld. De gele kopjes steken mooi af tussen het zeekraal. Een rosse grutto staat parmantig bij een van de vele kreken. Opvallend, we zien grote groepen pimpelmezen overvliegen. Dat was ook al bij de Noordkaap. Zou er een invasie komen?
We gaan nog even naar de grauwe franjepoot kijken, die zich vlakbij het kijkscherm nabij het Renveld ophoudt. We rijden nog naar tal van leuke gebieden, genieten van de volop aanwezige goudhaantjes op het eiland. We staan verbaasd over de enorme hoeveelheden pimpelmezen die overvliegen. Er is dus duidelijk sprake van een invasie. Ik heb dit nog nooit meegemaakt. Ongelofelijk hoeveel pimpeltjes, die vanaf zee over het land vliegen. Duizenden, nog eens duizenden.
Dan opeens verschijnt er in de app-groep een waarneming van een uiterst zeldzame vogel, de giervalk. Waargenomen bij de Slufter. Ja, daar komen we net vandaan. Maar even later de melding dat hij richting de Oorsprongweg vliegt. Nou ja, daar rijden we net. Al gauw zien we een hele rij auto's geparkeerd staan naast deze smalle weg. Mensen met camera's lopen in snelle pas naar een plek, waar vanaf de rover goed te zien is. Wij er achteraan. we zien een rover op een omgeploegd terrein. Wel ver weg. Naast mij staat een vogelaar met telescoop. Mag ik even door uw telescoop kijken? Gelukkig is dat geen probleem. Deze vriendelijke man komt me bekend voor, het blijkt Klaas de Jong te zijn. Heel bekend op het eiland, ik ken hem van de excursie van jaren geleden. Ik zie de giervalk prachtig door de scoop. Ik maak met mijn Canon R7 camera een paar bewijsfotootjes. Al gauw komen er steeds meer mensen kijken. De weg staat vol geparkeerde auto's en een enorme rij vogelaars staan de giervalk te bekijken. Voor ons het signaal om weg te gaan, ons te druk. Maar wat een spektakel.
We gaan naar ons huisje, even relaxen en dan lekker uit eten. Wat een feest. Daarna de tweede avond bijwonen in het Eierlandsche Huis, de update volgen van de waargenomen vogels. De giervalk krijgt alle aandacht! Daarna een vogelquiz voor de gevorderden. Niet voor ons dus.
De derde dag gaan we in de ochtend op pad met Jos van den Berg. Altijd leuk om bij hem een bus-safari-excursie te boeken. Jos ken ik al heel lang. Vroeger woonde hij in Katwijk en samen met hem en vele anderen hebben we toen in Berkheide broedvogels geïnventariseerd voor Sovon. Jos komt ons ophalen. We rijden eerst naar de Petten. Daar zou een grote pieper aanwezig zijn. Meestal zie je deze vogelsoort alleen maar overvliegend. Zelf heb ik hem nooit gezien. We hebben geluk, na wat zoeken laat hij zich prachtig zien in de opkomende zon. Vervolgens rijden we richting de Vogelboulevard. Daar zou een rosse franjepoot te zien zijn. Echt zo'n vogeltje die je op Texel in deze tijd van het jaar goed kunt tegenkomen. We krijgen het adhd-vogeltje mooi in beeld. Driftig zwemmend (achtjes trekkend) tussen de smienten en de krakeendjes. We bezoeken nog wat gebiedjes, genieten van de talrijke goudhaantjes en .... pimpelmezen. De invasie zet door. Ik heb nog nooit zoveel pimpelmeesjes gezien. Aan de zuidpunt zijn inmiddels 12.000 overvliegende pimpelmezen geteld. En het gaat maar door. Met Jos doen we nog een tweede poging om de pallas bladkoning te zien. Maar helaas, het vogelbeestje is al een tijd uit beeld. Wel genieten we daar van een vuurgoudhaantje, tussen de vele gewone goudhaantjes. Daarna brengt Jos ons weer terug naar ons onderkomen. We bedanken hem voor de geslaagde excursie. Wij gaan even lunchen. Daarna besluiten we om toch nog even naar het Krimbos te gaan, hopend op een bladkoning.
In het Krimbos veel goudhaantjes. We horen een barmsijsje en voor onze neus zien we twee zwarte mezen. Na een lange trektocht over land en zee zijn ze blijkbaar erg dorstig. Meestal zijn deze meesjes erg schuw, maar nu laten ze zich prima zien op een paar meter afstand, lekker water drinkend uit een van de slootjes. Onderweg ook nog staartmezen gezien. Een sperwer verdwijnt achter de bomen en in de verte cirkelt een buizerd. Een mooie afsluiting van onze derde dag. Morgen nog een klein dagje vogelen. Dan weer naar huis.
De laatste dag op Texel gebruiken we vooral om nog even wat gewone soorten te spotten. Eerst natuurlijk nog even langs het Vogelinformatiecentrum, altijd leuk om daar weer even te zijn. Leuk om Mark, José en de anderen weer even te spreken. Natuurlijk kopen we nog wat vogelvoer en vogelkaarten. Dan snel op weg naar de dijk bij De Cocksdorp. Tijdens deze korte stop zien we in de verte een overvliegende rode wouw. Helaas te ver weg voor een foto. Op het wad veel steltlopertjes, tureluurs, steenlopers, drieteentjes. Verder een groepje pijlstaarten. Een zilverplevier rustig lopend langs de waterlijn. We gaan nog even het strand op bij de Noordkaap. Bij de ver uitstekende pier zien we onder andere twee paarse strandlopers tussen de vele steenlopers. Drieteenstrandlopertjes dribbelen vrolijk heen en weer. Vogeltjes op wieltjes! Genieten. Maar helaas, ook weer tijd voor onze laatste stop. De Mokbaai.
Na een heerlijke lunch rijden we naar de Mokbaai. Heel veel wulpen, bergeenden, bonte strandlopertjes laten zich zien. Langs de weg bij het uitzichtpunt nog wat overvliegende koperwieken en natuurlijk weer heel veel pimpelmezen. De lucht krijgt steeds meer grijze tinten, een goed moment om dit geslaagde weekend af te sluiten. Op naar de boot, Leiden, we komen weer terug.
Toch nog een verrassing, op de terugtocht op de boot tussen de tientallen kokmeeuwen en zilvermeeuwen een kleiner meeuwtje, ja hoor, de kleine kokmeeuw in (camera)beeld. De derde topsoort, naast de brileider en de giervalk. In totaal hebben we 82 soorten vogels gezien.
Volgend jaar weer, Dutch Birding 2026. We kijken er nu al weer naar uit.
