­

RoomburgIk kom oorspronkelijk uit het hoge noorden, uit de kop van Noord-Holland. Den Helder is mijn geboortestad. Daar is mijn "tennisloopbaan" begonnen. Op een wel heel tochtige baan heb ik de beginselen van het tennissen geleerd. Meest bij windkracht zeven heb ik heel wat afgezwoegd op het gravel. Toen al vond ik tennis een eindeloze sport.Ik was lid van HTC (Helderse Tennis Club), de banen lagen vlak achter de dijk (het Schapendijkje). Het clubhuis heette De Schaapskooi.De enige andere tennisvereniging in deze marinestad was Tennisvereniging Animo. Om daar lid van te zijn moest je vader of moeder "iets met de marine hebben". Mijn vader was geen marineman, hij was neuroloog op het tegenwoordige Gemini-ziekenhuis. We waren "gewone burgers" van de stad. Op mijn zeventiende jaar kwam ik in Leiden wonen.

 Naar Leiden

Bij mijn oma mocht ik twee jaar wonen op de Burggravenlaan in Leiden. Bijna op oogafstand van Tennispark Roomburg. Mijn liefde voor tennis was ook in die jaren nog even groot. Als flinke puber, met een geweldige haardos (jaren 70) betrad ik de tennisbaan. Onze vereniging telde toen nog zes banen, de kleedkamers bevonden zich in een soort keet. Misschien wel een povere accommodatie, maar toen al was het een vereniging met sfeer.

Vroeger op Roomburg

Ik heb vanaf die periode heel wat (oud)-Roomburgers leren kennen. Nog steeds denk ik terug aan de lessen van Dhr. Hazebroek (sr). Een autoriteit op de baan. Waagde het niet om met "verkeerde" tennisschoenen op de baan te komen! Een flinke preek was het resultaat. Ik heb in die tijd veel getennist met Marinus Brooshooft, Bub van der Zee, Marianne Vroom, Peter Zwart, Piet Jonkheer en ga zo maar door. Nog even wat namen uit die tijd: Kristine Teeuw, Ria van der Pol, Esther Schalks, maar ook Rob Dagniaux, Jan Crabbendam, Bram Madeira, Milou Penseel. Nog zie ik voor mij de aparte tennisslag van dhr. Staverman, een van die unieke mensen van onze vereniging. Jammer, niet alle bovengenoemde mensen kunnen dit meer lezen, hun laatste adem hebben ze reeds moeten uitblazen, soms zelfs vlakbij de tennisbaan. Ik kijk met plezier terug naar al die jaren dat ik lid ben van Roomburg. Een vereniging waar ik me helemaal thuis voel. Als de herfst nadert, heb ik altijd een leeg gevoel over me, de winter komt. Vijf maanden liggen de banen van Roomburg er donker en verlaten bij. Onwerkelijk, jammer eigenlijk. Vroeger werden de banen nog gebruikt als ijsbaan. In de winter was dat leuk, maar in het voorjaar bleken de banen iedere winter weer een opdoffer gekregen te hebben van de omtovering tot ijsbaan. Niet verwonderlijk dat de ijspret op Roomburg tot de verleden tijd behoort. En in de toekomst? Misschien all-weather banen. Wie weet.

Roomburg nu

tennisIk ben nu al meer dan 45 jaar lid van deze vereniging, van opstandige junior tot commissielid, van competitiespeler tot bestuurslid. Ik denk dat ik Roomburg goed ken, en het is een stukje van mijzelf geworden. Iedere keer als ik op de baan kom, ervaar ik dat gevoel. Lekker ontspannen een balletje slaan, de trainingen van mijn trouwe tennismaten. Wel heb ik het afgelopen jaar wat minder getennist. Tennismoe? Geen idee, komt volgend seizoen wel weer. Misschien maar wat extra trainen bij Gertjan Anker. Mijn zoon Sander tennist ook nog steeds op Roomburg. Maar ook hij doet het nu even rustig aan. Wel of geen competitie. Hij weet het nog niet. Nog steeds mis ik mijn twee grote tennisvrienden Dennis Marbus en Fred Wijling, beide zijn helaas al een tijd geleden overleden. Veel te vroeg! Hun afwezigheid op de baan blijf ik altijd voelen. In december 2012 heeft Roomburg helaas ook afscheid moeten nemen van ons erelid "Meester Roomburg" Ton van Aelst. Voor menig lid het symbool van Roomburg. Natuurlijk zijn er nog vele Roomburgers, waar ik fijn mee kan tennissen. 

Tenslotte 

Ik hoop de aankomende jaren heel wat vaker het gravel van Roomburg te betreden. Ik verlang steeds weer naar het zonovergoten terras, een glas ice-tea in mijn hand en een fijn gesprek met clubgenoten. 's Avonds lekker eten op het zonnigste terras van Leiden (Henny, wat zijn je biefstukjes lekker!).

tennissterEen paar wensen die zo in mijn hoofd opkomen:

- nog lang lid blijven van onze vereniging en vooral veel enkels spelen

- mooi tennis van topspelers op Roomburg

- wintertennismogelijkheden op onze club

- vaak tennissen mijn (klein)kinderen

- staat Amy en Emely al op de wachtlijst?

Meer info over deze tennisvereniging vind je via de volgende link: Tennisclub Roomburg.

Ontspanning

Groene_Jonker.jpg

Verwondering

Meijendel.jpg

Uitnodigend

Oostvaardersplassen.jpg

Afwisselend

Groene_Jonker.jpg

Op zoek naar een gastouder?

ReneeBent u op zoek naar een gastouder? Kinderopvang kan ook bij mij thuis. In een huiselijke sfeer kunt u veilig uw kindje bij mij onder brengen. Twee keer in de week vang ik kindertjes op van 0 tot 4 jaar. Wilt u meer nformatie? Klik dan op de volgende link: website van Renée Staal.

­