Op 10 september stap ik rond half zeven in mijn auto, op weg naar De Wilck, een natuurgebied tussen Zoeterwoude en Hazerswoude.

Al dagen lang wordt hier een roodpootvalk gesignaleerd. De weersomstandigheden zijn vandaag redelijk, een beetje zon, niet te koud en droog.

Nu is het bij dit soort natuuruitjes, dat je altijd maar weer moet afwachten of "de vogel" er nog zit. Iedere dag is de roodpootvalk daar gesignaleerd, soms alleen in de ochtend, vaak ook 's avonds. Dus het blijft altijd een gok. Zal de roodpoot zich laten zien?

Na een half uurtje bereik ik een van de laatste waarnemingspunten, waar de roodpoot volgens waarneming.nl is gezien. Ik speur de weilanden af, rijd een smal weggetje tussen de weilanden links en rechts van me. Een prachtige grote zilverreiger staat geduldig langs een sloot, turende in het water, op zoek naar iets lekkers. Een groep brandganzen vliegt over. Een torenvalk laat zich prima zien, maar ja .... daar kom ik niet voor.

Ik heb mijn auto geparkeerd naast de weg en loop een paar kilometertjes richting De Wilck West. Daar aangekomen zie ik wel twee paapjes op een hek zitten. Snel op de foto gezet. Geen mooie foto, maar wel een bewijsplaatje. Helaas nog steeds geen roodpootvalk.

Ik loop terug naar mijn auto en langzaam naders een auto in mijn richting. Een raampje gaat open en ik zie een bekende vogelaar uit de omgeving. Deze dame weet me te vertellen dat de roodpootvalk net is gesignaleerd. Ik moet dan wel even een stukje terug rijden, dan rechts aanhouden en dan goed kijken.

Dat besluit ik natuurlijk onmiddellijk om te doen. Bij het aangegeven punt parkeer ik de auto. Ik stap vol spanning uit. Ga ik de roodpoot zien?

Nog een "vogelaar" sluit zich bij mij aan en al gauw wordt onze aandacht gevestigd op een hekje in het landschap. Daarop zitten heel gezellig bij elkaar twee zwarte kraaien, twee torenvalken en nog een valkje. Even mijn kijker erop richten. Het zal toch niet waar zijn? In dit vogelgezelschap zich hee parmantig de roodpoot valk! Geweldig toch! Maar nu op de foto. Stapje voor stapje dichterbij, iedere keer een foto maken met mijn EOS Canon R7. Steeds dichterbij. Ik maak wel veertig foto's. Daar moet toch wel een mooie foto tussen zitten. Dan opeens wordt het de roodpootvalk toch wat te spannend. Elegant wipt hij vanaf het hek de lucht in en vliegt resoluut naar het zuiden. Ergens ver weg ploft ie neer. Geen punt, ik ben tevreden. De roodpootvalk heb ik mooi kunnen zien.

Voldaan rijd ik naar huis. Wat een belevenis. De geringde roodpootvalk ( geringd in Hongarije dit jaar) mooi kunnen zien. Nu wacht me nog een volgende klus, de foto's bewerken en klaar maken voor publicatie. Dat hoort er ook bij. Want niks is leuker, om dit soort momenten met anderen te delen.