­

wandelenOp zaterdag 23 februari sta ik al vroeg in de ochtend bij de ingang van de Amsterdamse Waterleiding Duinen, ingang Panneland. Rond half negen zullen er nog vijf enthousiaste natuurliefhebbers zich hier melden om gezamenlijk een wandeling te maken door dit prachtige afwisselende natuurgebied. Want wie denkt dat er in de Waterleiding Duinen niks te beleven valt, heeft het toch echt mis. De afgelopen week was ik geveld door de griep. Leve de griepprik. Nog vervelender, als de griep toeslaat op je zwakke delen, in mijn geval dus mijn rug. Maar wat doe je nou met rugpijn. Pijnstillers en lopen, bewegen. Vooral niet stilzitten. Dus vandaar mijn aanwezigheid vanmorgen op deze plek.
Als we rond half negen compleet zijn, wandelen we rustig het natuurgebied in. Links en rechts roffelen de spechten, achtervolgen elkaar en proberen door te initimideren elkaar duidelijk te maken, dat hun territorium afgebakend wordt. Groene spechten lachen ons van verre toe (of uit). Een kanonnade van zingende vinken, de vinkenslag zijn ze nog niet verleerd.. Wat zijn ze opeens nadrukkelijk aanwezig. In de winter scharrelen ze stiekem tussen de bladeren, nu zingen ze uit volle borst. Waarschijnlijk zijn deze vogels over een paar weken weg, richting hun broedgebied in Noord Europa.. Onze vinken zullen dan snel vanuit Frankrijk en Spanje terug keren, althans, wat er overgebleven is van deze trekvogels. Velen overleven deze barre tocht niet, gevangen, doorgeschoten, van uitputting ergens neergedaald. Maar gelukkig, er zijn er nog genoeg. Misschien moeten de vinken de trektocht maar eens over slaan. De winters stellen toch niet zoveel meer voor in Nederland. De kans om hier te overleven in de winter is groter, dan de trektocht naar het zuiden heen en terug.

ToevoerslootWe gaan gelukkig snel van het doorgaande pad af en lopen via mooie slingerpaden naar hele mooie kijkpunten toe. Het aantal soorten, dat we waarnemen wordt steeds uitgebreider. Boomklever, boomkruiper, pimpelmees, koolmees, zanglijster, koperwiek en ook de grote lijster. Even weer de zang leren herkennen. De vogel blijft op afstand, schijnen schuwe beestjes te zijn. Als we wat meer in open terrein komen, horen we al gauw de jubelende tonen van de boomleeuweriken. Als je dit geluid hoort, weet je zeker dat de lente in aantocht is. Kleine stipjes in de lucht verraden ook hun aanwezigheid. Gelukkig kunnen we ook een exemplaar mooi bekijken op een boomtak, vlak bij ons. 
We wandelen door, genieten van de rust en de zon. Stan weet een plek te vinden, waar de klapekster mogelijk kan zitten. Natuurlijk gaan we graag naar de plek, die aan hem is doorgegeven. En ja hoor, weliswaaar ver weg, maar gelukkig toch opvallend bovenop een boomtopje, een (juveniele) klapekster. We kunnen hem minuten lang bekijken en zien hem nu ook jagend heen en weer vliegen. Prachtig toch?

 We zijn nog uren in dit heerlijke gebied, gelukkig blijft het redelijk rustig wat betreft het menselijk soort. Slechts kleine groepen hardlopers roetsen langs ons heen. Geen oog voor vogeltjes, wel voor gelopen kilometertjes. Niet iedereen heeft nu eenmaal dezelfde interesse. We lopen elkaar gelukkig niet in de weg. We observeren nog een aantal baltsende buizerds, nemen in de plasjes onder andere dodaars waar en over ons hoofd vliegt een behoorlijke groep wintertalingen. Genieten!

Nog even een leuk filmpje van de klapekster: 

Het is voor mij al weer een lange tijd geleden dat ik dit infiltratiegebied bezocht, maar ik heb driedubbel genoten van deze dag. En het was heel gezellig met de leden van de vogelwerkgroep van de KNNV Leiden.

 

Pestvogels ringen op Vlieland

  • Pestvogel

    Pestvogel

  • Pestvogel 2

    Pestvogel 2

  • Pestvogel 3

    Pestvogel 3

  • Pestvogel 4

    Pestvogel 4

  • Pestvogel 6

    Pestvogel 6

­