­

Spechtenrace, klevers en pluimstaarten

Boomklever2Op zaterdag 9 januari 2021 gaan we eindelijk weer eens op pad, Harry en ik. Gewapend met kijker en camera trekken we erop uit. Bestemming: Elswout, in het plaatsje Overveen, in de zuidpunt van Noord-Holland. In de ochtend toch maar wat later afgesproken, want de wegen zijn glad en code orange en code geel wordt volop uitgeroepen. Uiteindelijk valt het hier in het westen wel mee, al spiegelen sommige wegen best nog wel. Rond 10.00 uur zijn we op de plaats van bestemming. Een grote bonte specht en een boomklever begroeten ons enthousiast. Niet wetende dat we deze birdies vandaag nog heel wat keren zullen tegen komen. Harry is hier nog nooit geweest. Hij kijkt zijn ogen uit. Wat een mooi landgoed. Voor mij is het al een tijd geleden dat ik hier voor het laatst was. Alleen maar goede herinneringen aan dit prachtige gebied. Vol hoge verwachtingen lopen we door de toegangspoort naar binnen. 

Goudhaan2Al gauw worden we onthaald met het bekende roepje van de boomklever. Wat een prachtig beestje. Boomstam op en af, hij kan het allebei. Zijn medekruiper, de boomkruiper kan alleen van beneden naar boven klimmen. Dan houdt het op. Ook de boomkruipers laten zich vooral goed horen, maar gelukkig ook zien. Wat verder in het park komen we de eerste goudhaantjes tegen. Lastig vast te leggen op de camera. Gelukkig krijg ik weer de nodige tips van Harry om ook zo'n snel verplaatsend vogeltje op de camera te krijgen. We komen nog genoeg acrobaatjes tegen, helaas geen vuurgoudhaantjes. Terwijl we aan het fotograferen zijn, begint het opeens even te regenen. Gelukkig staan we vlakbij een overkapt hutje, zodat we rustig droog de boel verder om ons heen kunnen bekijken. Wat een mooi gebied! 

Als we weer verder gaan, komen we oog in oog te staan met nog meer goudhaantjes. We komen nu ogen te kort, want de boomklevers vliegen ons ook om de oren, hevig roepend om aan te geven "dit wordt mijn terriorium". Een boomkruiper kruipt zijn route. 

Een wens van Harry komt uit, hij wil heel graag een eekhoorntje op de foto. Niet een, maar wel drie eekhoorntjes buitelen aan de takken, springen van de ene tak naar de andere en hangen vrolijk ondersteboven. Dan ziet de wereld er toch wel erg bijzonder uit. 

Eekhoorn4We wandelen verder, komen echt ogen en oren te kort. Overal de roep van de boomklevers, afgewisseld door het roffelen van de grote bonte specht. Natuurlijk laat ook het roodborstje zich zien. Ongelofelijk, hoe dichtbij we kunnen komen. We schieten heel wat foto's af. Tussendoor koolmezen, pimpeltjes, winterkoning, vinken en gaaien. Wat een dag. Ergens schiet een roofvogel achter de bomen, ik kan hem nog net vastleggen. Buizerd, havik? We weten het niet.

Na heel wat uurtjes genieten, lopen we weer richting auto. Nog even de geeloogjes op de foto (kuifeendjes) en dan naar huis. Hoog in de bomen zwaait een koperwiek ons uit. Een overgetelijke dag. Een ding weten we zeker, in dit gebied komen we terug.

 Voor meer info over Elswout, klik op de volgende link: Landgoed Elswout

 

Blauwe reiger

 

 

 

 

 

TafeleendWoensdagmiddag 25 november gaan we met vier man/vrouw sterk een wandeling maken in de Munnikenpolder aan de rand van Leiderdorp. Het zonnetje doet uitstekend zijn best en gelukkig hebben we de zon in de rug. Eendjes kijken is altijd leuk. Dat blijkt ook vandaag maar weer. We zien vele soorten, waaronder smient, kuifeend, slobeend, wilde eend, tafeleend, wintertaling en krakeend. Mijn favoriete soort laat zich vandaag ook zien, de pijlstaart. Wat een prachtige eendensoort toch. Vooral de mannetjes zijn echt een lust voor het oog.

We genieten enorm, af en toe vliegen er over onze hoofden heen grauwe ganzen, een paar aalscholvers. In de verte brandganzen, natuurlijk ook de canadese ganzen (daar gaat het veel te goed mee), nijlganzen (wat doen die hier?) en ga zo maar door. Een buizerd zit rustig te genieten op de vaak aanwezige paaltjes in het groene landschap.

Framje4Aan het eind van de wandeling geniet ik van de wintertalingen in het late zonlicht. Wat zijn ze toch mooi. Door mijn camera zie ik een schichtig adhd-zwembeestje driftig rondjes draaien in het water. Het zal toch niet ....? Jawel hoor, onder de rook van Leiden, in de Randstad, een franjepoot! Mijn dag kan niet meer stuk. Herinneringen komen terug van mijn vogelervaring in oktober op Texel, toen had ik de rosse en de grauwe franjepoot in één kijkerbeeld. Stond toen samen met Marc Plomp van Vogelinformatiecentrum Texel te genieten van die waarneming. En nu sta ik met drie andere enthousiaste KNNV-ers te kijken naar ..... rosse of grauwe?? Onderzoek moet thuis maar plaats vinden. Veel foto's gemaakt, als bewijsplaatje. Dan thuis maar een paar kenners raadplegen, Luuk Punt, Sam Gobin, Jos van der Berg. 
Meer informatie over de Munnikenpolder, lees dan  Reinier's Blog: Munnikenpolder,  

Aan het eind van de avond is de conclusie getrokken, het betreft een rosse franjepoot. Geweldig toch.

Nog steeds is deze rusteloze zwemmer aanwezig, ondertussen al door veel vogelaars bekeken. Dat krijg je natuurlijk, als je deze soort door geeft aan waarneming.nl

Pijlstaart

OchtendmistAl om acht uur fiets ik langs de golfbaan en langs het terrein van Dekker richting Warmond. Het begint net licht te worden en overal hangen flarden mist. Bij Albert Heijn Warmond ga ik bij het marktterrein het bruggetje over naar Koudenhoorn. Koudenhoorn is een stukje Zwanburger polder dat is overgebleven toen het hele middendeel in het begin van de jaren zeventig aan de zandwinning ten prooi viel. Maar de zandwinning werd een mooi water, het Joppe. Er waren toen vergaande plannen om Koudenhoorn te bebouwen maar daar is op tijd een stokje voor gestoken (zie hier voor meer informatie). De helft werd recreatiegebied en op de andere helft werd, zoals dat in Nederland gaat, natuur aangelegd.

Het Joppe
Om kwart over acht kijk ik over het rimpelloze en mistige Joppe uit, terwijl de eerste zonnestralen het water bereiken. Het ligt vol ganzen, vooral grote Canadezen en grauwe ganzen. In de bomen achter het paviljoen Coazy zitten niet alleen veel duiven, maar ook groepen Koperwieken. Terwijl ik in gedachten verzonken over het Joppe tuur, komt Arthur aanzetten.

Koperwieken op Koudenhoorn
Ik had al ge-appt dat ik koperwieken in de aanbieding had, maar die zijn inmiddels vertrokken. Ik kon ze niet in die bomen houden helaas. We kunnen aan dit strandje (in de zomer een drukke recreatiebestemming, maar nu uitgestorven) meteen beginnen. We zien geen bijzondere ganzen. Wel komen er nogal wat smienten overvliegen. We lopen over de steigers aan het Joppe en dan een stukje rechtsaf naar de ingang van het stiltegebied. Wij – twee niet meer piepjonge heren – missen de oren van Stan aan het pad waar hij niet lang geleden de goudhaantjes voor ons hoorde. Nu moeten we het met onze ogen doen. Arthur heeft het geluk dat zijn gezichtsvermogen bij zijn laatste grote beurt goed is opgeknapt. We zien ze dus. Het blijft wel moeilijk ze te fotograferen als ze hoog in de bomen zitten. Waarom zetten ze hier geen comfortabele ligstoelen neer van waaruit we plaatjes kunnen schieten?

Koudenhoorn in de zomer
Dit bos is in de zomer een paradijs voor allerlei zangvogels, inclusief zwartkop, tuinfluiter, fitis, tjiftjaf en zanglijsters. Nu domineert het roodborstje met zijn driftige territoriumafbakening. Ook komen er troepen “lawaaipapegaaien”, dwz. halsbandparkieten, langs. Grote bonte spechten laten zich vaak horen, vooral door hun roep, maar soms door geroffel. Vanaf een paar honderd meter van het toegangshek loopt het pad lang een prachtig water, waar je regelmatig ijsvogels kunt aantreffen. We kijken in spanning naar de ijsvogelplekjes aan de overkant, maar worden helaas door de inmiddels fel schijnende zon verblind. We lopen maar verder. Aan de linkerkant is nog steeds water, maar rechts beginnen mooie rietvelden. Er schijnen baardmannetjes gesignaleerd te zijn, maar niet door ons deze keer. Het pad maakt aan het eind een lus door de rietvelden. Je bent dan vlakbij de Strengen en dat is te horen! In de Strengen wordt met veel lawaai een natuurgebied aangelegd. Er was al prachtige natuur, maar dat was een ongeplande ruigte. Wel zag je in die ruigte van alles van blauwborstjes tot haviken, maar desalniettemin was het gebied aan ontwikkeling toe. Zware graafmachines diepen en nieuwe waterplassen uit en de motorzagen verwijderen ongewenste bomen. Wie weet, wordt het wel iets, maar voorlopig is het vooral een, op zijn Leids gezegd, pokken-tering-herrie. Volgens collega-vogelaar Renée zijn de koperwieken van de Strengen daarom naar Koudenhoorn gevlucht. Het zou best kunnen.

Koudenhoorn in de zomer
Ergens aan het pad door het riet haal ik een thermoskan koffie uit mijn rugzak. Ik heb een extra kopje meegenomen en losse suiker. Ik drink suiker in de koffie maar dat doet bijna niemand meer. Arthur wil gewoon suiker: die moeite had ik mij dus kunnen besparen. Ik zeg: “ik had er niet op gerekend, want alleen stokoude mensen gebruiken nog suiker in hun koffie.” Deze uitspraak wordt niet in dank afgenomen.

WitkopstaartmeesNet op het moment dat we tot de conclusie komen dat er niets te zien is, zit er een troepje leuke staartmezen in de boom. Arthurs Canon ratelt als een mitrailleur. Niet veel later komt de eerste ijsvogel langsflitsen. Het blijft indrukwekkend: indrukwekkende kleuren, prachtige kaarsrechte vlucht over het water. Het lukt mij niet om deze dag foto’s van de ijsvogel te maken. Arthur heeft iets meer geluk, maar het lukt mij niet de juiste plek te zien en dan is hij weer weg. Nog één keer legt hij het me heel goed uit: daar links van het berkje bij die plant met rode blaadjes en dan 75 cm omhoog. Ja, nu zie ik het en nu klinkt mijn Nikon als een iets ander merk mitrailleur. Als we de oogst bekijken, is het duidelijk dat we allebei veel foto’s hebben van het zelfde blaadje in de mooie kleur ijsvogel-bruin.

Hier is regelmatige de ijsvogel te zien
Als we na de lus door het rietveld weer op de terugweg langs het brede water lopen, komt de ijsvogel nog twee keer met grote snelheid langs. Het licht wordt iets gunstiger, maar de overkant is nog steeds in de schaduw. IJsvogelRegelmatig komen wij geïnteresseerde wandelaars tegen, die behoorlijk onder de indruk zijn van onze imposante telelenzen en camera’s en vragen welke jachttrofeeën we kunnen rapporteren. Niet zo veel eigenlijk, afgezien van een staartmees, een roodborstje, een tjiftjaf en een blauw vlekje dat een ijsvogel moet voorstellen. De tjiftjaf vertoont wel een donkere oogstreep. Naderhand blijkt deze tjiftjaf een bijzonder soort te vertegenwoordenen: tjiftjaf abietinus (met dank aan Luuk Punt). Eén van die wandelaars, een vrouw uit Warmond, vertelt ons zonder enige schaamte dat de ijsvogel gewoon in het water bij hun tuin zit. Ze laat bewijsmateriaal op haar telefoon zien. Het is oneerlijk verdeeld op deze wereld.

BoomkruiperNiet ver van het toegangshek maak ik nog leuke foto’s van een boomkruiper. Prachtig, dat lange kromme snaveltje en dat gedrongen lijfje. Hier en daar vliegen nog goudhaantjes en hoor je een grote bonte specht. Het is mooi geweest. Bij het Joppe zijn niet meer zoveel vogels als een paar uur daarvoor. Wel zitten de vaste gasten op de palen bij de boeien die het zwemgebied afbakenen. We gaan naar huis.

Die avond lees ik op WhatsApp dat wij een witkop-staartmees gezien zouden hebben. Ik kan me daar niets van herinneren. Arthur echter ontdekte de waarneming tijdens het bewerken van de foto's. Even inzoomen op de foto .... en jawel hoor, zit daar tussen een groepje staartmezen een witkop! Wat een ontdekking!

 

 

Tekst: Reinier de Man (zie zijn website: Reinier's blog)
(foto's Arthur Staal)

Tjiftjaf

OchtendZaterdag 19 september naar de Oostvaardersplassen. Dat stond al lang in mijn agenda en wat verheugde ik mij daarop. Samen met Harry Berkelouw op pad, gewapend met verrekijker, telescoop en camera. En wat hebben we geluk gehad, super mooi weer, leuke waarnemingen en ons doel bereikt: het fotograferen van de zeearend.

Zeeaarend1Om 6.45 uur sta ik op de Grote Praambult, eerst nog alleen, maar al gauw met nog een paar andere enthousiaste vroegelingen. Door de telescoop zie ik een grote groep edelherten en runderen over de toch best wel kale vlakte lopen en grazen. Er vliegen grote groepen spreeuwen over, een groep nijlganzen schiet voorbij en ja hoor, de eerste zeearend laat zich al na vijf minuten aanwezigheid hier vanaf de parkeerplaats zien. Best ver weg, maar toch maak ik direct de eerste bewijsfoto. Na 45 minuten rijd ik richting kijkhut de Grauwe Gans, want daar zal Harry naar toe rijden. Rond acht uur gaan we samen op pad, eerst de kijkhut "De Grauwe Gans" in. We zijn niet de enige, een enthousiaste groep vogelliefhebbers blijkt al aanwezig. Op mijn vraag of de zeearend zich al heeft laten zien een verrassend antwoord: "Ja hoor, hij zit hier links van de hut, op een kale boomtak." Nou ja, zo snel al weer resultaat. De camera lost een aantal salvo's, tientallen foto's genomen met mijn nieuwe Canon. Helaas vliegt de "vliegende deur" al snel weg, maar laat zich gelukkig deze ochtend nog vele malen zien. Vanaf de kijkhut prachtig te aanschouwen. Maar niet alleen de zeearend laat zich zien, ook vele bontbekplevieren, tureluurs, kemphanen, kluten en een groenpootruiter verschijnen voor onze ogen. Een tweetal casarca's staat verstopt tussen de duizenden wintertalingen. Indrukwekkend is te zien hoe een bruine kiekendief een taling probeert te pakken in een enorme vlucht opvliegende wintertalingen. Zonder resultaat, de massaliteit van de vliegende eendjes doen de rover duizelen. Opeens verschijnt er in de verte een zeearend, gevolgd door een agressieve visarend, die al duikend op de zeearend hem probeert te verdrijven. "Weg uit mijn voedselgebied!" Strijd onbeslist, beide vliegen weer hun eigen route.
BaardmanWe komen ogen te kort, dan weer een witte kwikstaart vlakbij de hut, dan in het riet opeens een baardmannetje. Wat een geweldige plek hier om vogels waar te nemen.

Pas na een paar uurtjes gaan we richting de kijkhut De Kluut, want daar zitten soms grote groepen kluten. De hut doet zijn naam eer aan, een grote groep kluten laat zich prima bewonderen. Verder nog wat talinkjes, maar verder weinig bijzonderheden. We gaan even naar het bezoekerscentrum om wat te lunchen. Harry en ik zetten onze spullen op een tafel, maar plots zien we een roofvogel over ons hoofd heen schieten. Een visarend, zo dichtbij. Ik pak snel mijn camera en weet toch nog een paar foto's te maken. Wat een machtige waarneming, een visarend, over onze hoofden heen. Tijdens de lunch vliegen de vlinders ons om de oren, maak wat plaatjes om ook dit vast te leggen. VisarendDaarna gaan we op weg naar de volgende kijkhut. Onderweg zien we niet veel bijzonders, een roepende dodaars, wat kluten en wat overvliegende spreeuwen. In de kijkhut zelf ook niet veel te zien, wel een paar grazende herten langs de kant van het water. Toch ook leuk. 
Na een half uurtje gaan we weer terug naar de auto's. We besluiten nog even langs de Oostvaardersdijk te rijden en daar in ieder geval de twee parkeerplaatsen te bezoeken. Parkeerplaats 1 levert niet veel bijzonders, maar bij parkeerplaats 2 worden we weer getrakteerd op een zeearend, eerst rustig zittend op een klein eilandje in het water, maar al gauw wegvliegend richting noord. Maakt niet uit, we hebben hem weer in de kijker gehad en op de camera vastgelegd. De zoveelste waarneming van een zeearend. Als we richting de auto lopen, laat een torenvalk zich nog even mooi bewonderen. We kwamen voor de zeearend en dat was dus niet voor niets. Van andere vogelaars hoorden we, dat er momenteel minstens 5 zeearenden aanwezig zijn op de OVP. 

Onze dag kon niet meer stuk, wat hebben we genoten van het weer, de natuur en in het bijzonder van de vogels. Oostvaardersplasse, We will come back.

Bruine kiek2

 

Digital GuideOp zaterdag 22 augustus 2020 kreeg ik de kans om kennis te maken met de Digital Guide van Swarovski, de dG 8x25 Slimme Verrekijker.
Mark Collier ontving mij in het Vogelinformatiecentrum op Texel. Al eerder heb ik van hem een workshop gevolgd over digiscoping.
Daarnaast ben ik ook samen met hem op pad geweest tijdens een van de vele vogelexcursies, die door het informatiecentrum wordt georganiseerd.
Maar nu op pad met deze unieke verrekijker van Swarovski. 
De Swarovski dG 8×25 Slimme Verrekijker is niet alleen een verrekijker maar is daarnaast voorzien van een digitale camera van 13 megapixel die je in staat stelt om de vogels of andere dieren meteen te fotograferen. Daar blijft het niet bij. Met behulp van een wifi hotspot in de verrekijker kun je de beelden direct naar je mobiele telefoon sturen om daar op naam te laten brengen door slimme identificatie software van Merlin. Ook kun je tot maximaal 5 mensen op hun eigen telefoon of tablet mee laten kijken als je naar vogels gaat kijken. Met deze verrekijker, gebaseerd op de CL pocket 8×25 kun je dus observeren, vastleggen en delen. Nooit eerder was er zo’n slimme verrekijker.

Mark en ik gaan op de noordoostpunt van het eiland kijken naar de vogels op het wad. Even wennen aan de kijker, want je kunt maar kijken door één oog. Maar wel een spatzuiver beeld. Terwijl Mark het één en ander demonstreert met de digital guide kijk ik mee op mijn mobiel.
Toch wel heel bijzonder, wat zijn ene oog waarneemt, zie ik op mijn display. Ongelofelijk.
Zowel Mark op de digital guide en ik op mijn mobiel kunnen de waargenomen beelden vastleggen via een speciale app. Spectaculair.
Dwergstern2Na een tijdje krijg ik de kijker wat langer in mijn handen en maak de nodige foto's van de dwergsterntjes die voorbij schieten.
Wat een belevenis. Ik sta versteld van de scherpte van de foto's. Soms zijn de vogels best ver weg, maar toch krijg ik mooie shoots te zien op mijn mobiel.
Ik kan er geen genoeg van krijgen, maar na ruim een uur zit deze kennismaking met dit futuristich apparaat erop.
Natuurlijk vertel ik enthousiast aan Marc Plomp dat deze kijker vast de toekomst zal worden als verrekijker voor menig vogelaar.
Mark Collier, dank voor deze kennismaking met de Digital Guide. Deze kijker staat nu hoog op mijn verlanglijstje.

Woudaap 05Al weken huist er een mannetje woudaap onder de rook van Zoetermeer. Al vele mooie foto's zijn er via de app verspreid. Het wordt toch wel eens tijd om zelf deze zeldzame vogel te spotten. Zeker nu er waarnemingen worden gedaan van een vrouwtje woudaap en .... drie jongen. Adri de Groot heeft ze met prachtige foto's in zijn vogeldagboek (aanrader om daar lid van te worden) met vele mensen gedeeld.

Kleine karekietSamen met Stan van der Laan komen we om 7.00 uur aan in de Benthuizerplas. We zijn niet de enige, enthousiaste vogelaars staan, gewapend met camera's en telescopen al in de starthouding om de woudaap te zien. We zijn er nog geen vijf minuten, of het mannetje kondigt zich aan. Toch niet zo'n grote vogel. Maar wel mooi getekend. Elegant strijkt het reigerachtig beest neer op een rietstengel. Net een aapje in het riet. Velen noemen hem daarom ook wel rietaap. Ik neem snel een paar foto's. Maak er gewoon heel veel, dan is er altijd wel eentje goed. Na een paar minuten verdwijnt het mannetje weer uit het zicht. Stan loert nog eens goed door de telescoop en weet al gauw een, twee, nee drie woudaap-jongen in beeld te krijgen. Bijna niet te zien, zeker niet met het blote oog. Zelfs niet in het zoom-beeld van mijn camera. Wat hebben die beesten een mooie schutkleur. Daarnaast houden ze zich vooral veilig achter de nodige rietstengels.

Nog een paar keer laat man woudaap zich zien. Helaas zien we niet het moment dat hij de jongen voert. Opeens duikt vanuit een andere rietoever even het vrouwtje woudaap op. Maar meer dan een schim zien we niet.

Woudaap 09We hebben een kleine twee uur genoten van deze toch zeldzame rietvogels. In de Zevenhuizerpolder is ook een mogelijk broedgeval gemeld. Daar ga ik ook eerdaags nog een keertje kijken. Voorlopig houd ik het vandaag hierbij, de temperatuur knalt naar tropische waarde. Maak nog wel even een fotootje van een baldadige kleine karekiet, die vraag ook om wat aandacht. Over onze hoofden heen vliegt een groep grauwe ganzen en voor ons snatert de hele tijd een krakeend. 

We verlaten de plek, wensen de achterblijvende spotters succes en hobbelen tevreden in mijn trouwe Ford Fiesta naar huis.

Grauwe ganzen

Pestvogels ringen op Vlieland

  • Pestvogel

    Pestvogel

  • Pestvogel 2

    Pestvogel 2

  • Pestvogel 3

    Pestvogel 3

  • Pestvogel 4

    Pestvogel 4

  • Pestvogel 6

    Pestvogel 6

­