- Details
- Geschreven door: Administrator
- Categorie: Blog
- Hits: 653
Mijn Google wekkertje gaat al vroeg af op zaterdag 26 juli. Je moet er wat voor over hebben om vogels te zien in het geliefde gouden uurtje bij fotografen. Vaak mooi licht en de vogels worden dan nog niet gestoord door de honden-uitlaters, joggers, wandelaars en ... natuurliefhebbers. Om zes uur zit ik al achter het stuur en Google Maps leidt me probleemloos naar de Groenzoom. De lucht is nog wat grijs, een waterig zonnetje probeert er doorheen te komen. Gaat vast lukken. Wat zal deze ochtend mij opleveren?
Bij aankomst haal ik mijn fiets van de fietsendrager en "gewapend" met verrekijker en camera rijd ik het gebied in. Na een paar minuten fietsen vliegen de eerste lepelaars over mijn hoofd. Een groep ganzen vliegen gakkend op, om verderop weer neer te strijken. Een lepelaar laat zich prachtig zien in de eerste schamele zonnestralen. Vlak over de brug speur ik het water af. Ongelofelijk veel lepelaars (20 stuks?) grote Canadese ganzen, grauwe ganzen, veel jonge bergeenden en nog veel meer. De struiken langs het water worden benut door rietgors, graspiepers en een cetti's zanger.
Een grote zilverreiger staat parmantig tussen het riet. Na een tijdje fiets ik verder en kom langs een plas waar een grote groep kemphanen druk foerageren. Tussendoor lopen ook wat bosruiters en langs de oever ontdek ik watersnippen. Visdiefjes vliegen boven het water, op zoek naar visjes. Over mijn hoofd vliegen drie soorten van de familie zwaluw, boerenzwaluw, oeverzwaluw en een enkele huiszwaluw. Een paar gierzwaluwen houden gezelschap. Wat een gebied. Heerlijk. Ik zet mijn fiets bij een hek en besluit lopend verder te gaan. Leuk om de kemphaantjes van dichtbij te zien. In ons land broeden ze amper meer, maar na de broedtijd zien we ze gelukkig nog in ons landje.
Ik wandel een lang pad af, hoop tussendoor wat vlinders te zien. Alleen een paar kleine koolwitjes laten zich zien. De rietgorsjongen zoeken voedsel op het wandelpad. Ze vliegen snel weg als ik in de buurt kom. Ik loop ondertussen even gericht naar een plek waar gisteren een zwarte ibis is waargenomen. Waarschijnlijk dezelfde die een week geleden in de Nieuwe Driemanspolder aanwezig was. Na een kwartiertje lopen kom ik bij een brug waarop een enthousiaste vogelliefhebber staat te turen naar ..... jawel, de zwarte ibis. Hij zit er dus nog. Geweldig. In eerste instantie wat verscholen achter het riet, maar dan plots mooi vrij in beeld. Ik maak tientallen foto's. Wat een mooi beest. Het is niet alleen zwart wat je zien, maar prachtige pigmentkleuren duiken op, paars, roze. Geweldig.
Na deze ontmoeting ga ik via het doorgaande pad (wat tijdelijk was afgesloten om verstoring van broedvogels aldaar te voorkomen) naar de plas waar ik hoop een steltkluut te zien. Na wat speurwerk zie ik een jong exemplaar druk voedsel-zoekend op een landtongetje lopen. Een jong, dus misschien toch een broedgeval in de Groenzoom van deze prachtige statige vogel? De ouders laten zich niet zien. Maar blijkbaar kan hij de eenzaamheid aan. Na een tijdje wandel ik verder. Wil nog even terug naar de kemphaantjes.
De kemphaantjes laten zich nog prima zien. Het zijn er zelfs nog wat meer. Een groep grutto's mengt zich in het gezelschap. Twee witgatjes vliegen over. Waar zijn de bosruiters? Ik vind ze nog moeilijk te herkennen. Zie ik nu een kemphaan of bosruiter? Of een kempruiter? Ik laat het maar over aan de wetenschap. Ik vind het mooi voor vandaag.
Ik stap weer op mijn fiets en rijd rustig richting de auto. In de verte lacht een groene specht mij uit. Ja, die heb ik niet gezien. Meestal hoor je deze spechten alleen. Het zijn stiekemerds. Dat geldt niet voor de vele lepelaars, die ik ook op de terugweg tegen kom. Bij de auto aangekomen, zet ik de fiets weer op de fietsendragen, de spullen in de auto. En dan op weg naar huis. Met één zekerheid, ik kom gauw weer terug in de prachtige waterrijke gebied midden in de Randstad, onder de rook van Zoetermeer.
- Details
- Geschreven door: Administrator
- Categorie: Blog
- Hits: 1348
Verslag excursie Panbos (Pan van Persijn) 23 februari 2025
Zowaar een keertje met de fiets rijd ik op zondag 23 februari naar het startpunt van de KNNV-excursie, bij uitzondering dit keer bij Station De Vink. Op het programma staat een bezoek aan de Pan van Persijn (Panbos, Katwijk). Het weer is acceptabel, nog wel grijs (dat kennen we al vanaf de afgelopen tijd maar wel droog. Een aangename temperatuur, dus niets te klagen. Er zijn al een paar deelnemers op de verzamelplek. Voor deze excursie hebben zich ruim twintig deelnemers aangemeld, maar door de heersende griepgolf hebben een paar mensen afgezegd. Met zestien mensen gaan we vandaag wandelen door het Panbos en een stukje Berkheide. Een aantal deelnemers is met de fiets naar het Panbos gereden. Echte die hards! Rond de afgesproken acht uur is iedere vierwiel-deelnemer aanwezig. Kort leg ik even het programma van de ochtend uit. Stan van der Laan zal de route leiden. Daarna stappen we de auto in en rijden naar de afgesproken plek. Een verrassende route, want overal zijn wegwerkzaamheden. Gelukkig weet Google Maps daar wel raad mee.
Aangekomen bij de ingang van het Panbos staan de overige sportieve deelnemers al klaar om de groep deelnemers te versterken. Voor we gaan wandelen stelt Stan voor om eerst gewoon even te luisteren naar de vogelgeluiden rond de parkeerplaats. Dat levert al direct een aantal soorten op. Zanglijster, boomklever, roodborst en … pink, pink, pink, de vink. In de verte het geroffel van de grote bonte specht en heel ver weg het geluid van de grote lijster? Ik vraag nog even of er nog speciale wensen zijn op het gebied van de vogels. Duidelijk wordt gevraagd om goudhaantjes, misschien een ijsvogel? Ik hoop op de kleine bonte specht. Die is de laatste dagen hier waargenomen.
We volgen onze ervaren navigator Stan en horen tijdens de wandeling van alle kanten pimpelmezen, koolmezen en vinken. De grote bonte specht laat zich een paar maal goed zien. Rond deze tijd hebben de spechten het druk met elkaar. Territoria worden bepaald. Wilde achtervolgingen tussen de bomen getuigen ervan. Het aantal soorten vogeltjes dat we zien valt wat tegen. Niet verbazingwekkend, want deze winter lijken veel vogels uit het hoge noorden weg te blijven. Misschien dat door de steeds zachtere winters (ook in Scandinavië) veel vogels besluiten om de gevaarlijke reis naar het zuiden (en weer terug) maar eens over te slaan. Nu merk je hoe belangrijk het is om je niet alleen te richten op de vogels, maar ook verder om je heen te kijken naar andere soorten. En wat geweldig dat we dan Eke van Batenburg bij ons hebben! Regelmatig wijst hij ons op de toch ruim aanwezige paddenstoelen. Voor mij een wereld van verwondering en vol geheimzinnigheid. Gelukkig krijgen we bij de ontdekte soorten steeds boeiende uitleg over de soort, de kenmerken en specialiteiten. De ogen van de excursiegroep gaan zich steeds meer richten op de grond, speuren tussen struiken, rond boomstronken en onder gebladerte. Namen komen voorbij als papierzwam, gekraagde aardster, peperbusje, duindoornvuurzwam. Warempel meer paddenstoelensoorten dan vogelsoorten. Geweldig toch! En paddenstoelen vliegen niet weg.
We wandelen ondertussen een gedeelte van Berkheide binnen. Komen langs wat waterplassen, slootjes. Natuurlijk de aanwezigheid van kuifeenden, maar ook een verdwaalde tafeleend, twee dodaars en natuurlijk grauwe ganzen. Wat een mooi afwisselend gebied bezoeken we toch. In een van de struiken langs het pad vallen ineens wat groenlingen binnen. Een prachtig mannetje laat zijn kleuren mooi zien in de steeds meer doorkomende zon. De grijze lucht maakt plaats voor een veel mooiere kleur: blauw. Verderop ontmoeten we een groep goudhaantjes. Gelukkig, die hadden we genoemd als wensvogeltje. Acrobatisch slingeren de goudjes zich om de zaadjes van elzen en andere bomen. Maar leg die maar eens vast op de camera. Ik doe mijn best. Er wordt op stroopwafels getrakteerd tijdens een korte pauze. Na een tijdje lopen we verder. Ondertussen al meer kilometertjes afgelegd dan wat voorgesteld, dus nu terug. Niet te snel, want iedere keer weet Eke ons weer te verrassen met een nieuwe soort paddenstoel. Kopergroene bekerzwam, geweizwammetje. Hugo noteert zich een hoedje!
Dan opeens gebaart Stan dat we stil moeten zijn. Horen we niet in de verte een grote lijster? Jazeker, wel ver weg en goed verstopt blijkt deze prachtige zanger aanwezig te zijn. Tussen heel veel takjes in een bomenrij ver weg blijkt deze zich wat te verstoppen. Niet één, maar twee. Een paartje? Wie zal het zeggen. Maar toch door velen van ons gezien.
We vervolgen onze weg naar de uitgang. Ondertussen al 36 vogelsoorten op de waarnemingslijst. Een respectabele lijst met waargenomen paddenstoelen maakt de lijst compleet. Aan het eind van onze afgelegde route overleggen we nog even of ieder meegaat om in het restaurant nog even wat te drinken en gezellig na te praten. Een klein groepje haakt af. Die gaan met de auto richting Leiden. De rest besluit nog even om de excursie culinair af te sluiten.
In een gezellig overdekt terras bij het restaurant wordt onder het genot van een kop koffie of thee terug gekeken op een geslaagde excursie. Ieder heeft enorm genoten van dit prachtige gebied, de vogels, de paddenstoelen en vooral ook van het gezellig samen beleven en genieten van al het moois om ons heen. Rond één uur wandelen we naar de auto’s en de tweewielers. Onder een steeds blauwere lucht en voorjaarsachtige temperatuur sluiten we deze dag voldaan af. De ijsvogel helaas niet gezien. Het goudhaantje gelukkig wel. Op naar de volgende excursie (Heidestein).
