- Details
- Geschreven door: Administrator
- Categorie: Blog
- Hits: 2537
Ieder jaar doe ik eenmaal "gek". De oktobermaand is de tijd van het jaar dat op het prachtige vogeleiland Texel het Dutch Birding Weekend wordt georganiseerd. De organisatie hiervan is in handen van Dutch Birding en het Vogelinformatiecentrum Texel. Al jaren gaan mijn zoon Sander en ik bepakt met verrekijker, telescoop en camera vol spanning naar dit eiland. De laatste zes jaar gaat ook Koen mee, onze vogelvriend uit Heerde. En niet alleen wij, soms meer dan honderd fanatieke vogelaar betreden dan het eiland. Met als doel zoveel mogelijk zeldzame vogels op sporen. In het weekend van achttien en negentien oktober wordt het hele eiland afgezocht, op zoek naar die ene heel zeldzame vogel. Voor de vinder ligt een prachtige Swarovski verrekijker klaar, aangeboden door het Vogelinformatiecentrum. Natuurlijk maken we ons geen enkele illusie dat wij die bijzondere vogel gaan vinden. Maar we doen mee. Texel, here we come!
Vrijdagmiddag komen Sander en ik met de boot aan op Texel. Van Koen hebben we gehoord dat er een sneeuwgors te zien is bij de dijk in De Cocksdorp. Ter hoogte van diezelfde plek is ook een grote grijze snip gezien. Zo gauw we de boot afrijden, snellen we direct naar deze waarnemingsplek. De adrenaline stroomt nu al in verhoogde staat door ons lichaam. Hoe gek kan een mens zich maken. Niet eens eerst rustig naar ons huisje in Oost, nee hoor, direct al in de race.
Aangekomen op deze bestemming zien we tientallen vogelaars, gewapend met telescopen en camera's over het wad turen in de verte. Daar, heel ver weg, daar zit ie. De grote grijze snip. Ik mag door een telescoop kijken van iemand. Ik zie een grijs vogelbeest met een redelijk lange snavel in een grijze achtergrond. Voor mij een schim, maar voor velen naast mij euforie. Ik heb het al gauw gezien, mij te ver. Dan maar gauw naar de sneeuwgors, hier achter het dijkje. Tientallen fotografen omringen een vogelbeest in het gras. Totaal niet bang voor die "gewapende" vogelaars met camera's en kijkers. Een van de aanwezigen wil met een toeter van een lens op de camera nog dichterbij. Waarom in hemelsnaam, drie meter afstand mag er toch wel tussen blijven? (zucht)
Na deze eerste ontmoetingen besluiten we nu toch maar naar ons huisje te gaan. We komen nog wel langs Dorpzicht, waar we even stoppen om twee oeverpiepers te spotten. Een torenvalk op een hooibaal kijkt ons wat verbaasd aan. Wat doen toch al die vogelaars hier op het eiland. We rijden weer een stukje verder. Sander roept opeens "stop". Een hele groep goudplevieren bevolkt een paar akkers. Prachtig, weer wat fotootjes gemaakt. Dan weer verder. Dan stuiten we op een groep vogelaars langs de weg die allemaal turen in de verte. Daar in de verte zit een Amerikaanse goudplevier. Een heel zeldzaam soort. Ik mag weer even door een telescoop van iemand kijken. Heel ver weg zie ik iets wat op een goudplevier lijkt, maar of het nu de Amerikaanse is? Het zal wel. Te ver weg, niet boeiend. Dan rijden Sander en ik eindelijk door naar ons gehuurde huisje in Oost. Koen staat al klaar met een Texels biertje. Proost!
Ik zal jullie de rest maar een beetje besparen wat wij de verdere dagen allemaal hebben beleefd. De avonden werden gevuld met lezingen en een vogelquiz in het Eierlandsche Huis, georganiseerd door het Vogelinformatie Centrum. Overdag bezoeken we tal van gebieden, rijden van hut naar her. Niet op zoek naar dat uiterst zeldzame vogeltje hoor. Gewoon zoeken naar leuke soorten. Van roze spreeuw in Den Burg tot kepen en sijsjes in De Muij. Een grote groep kluten bij de Vogelboulevard, een blauwe kiekendief vliegend boven de Nederlanden. Bontbekplevieren op de Slufter. Genieten, genieten, genieten. Ondanks het toch wel wat grijze weer. En de echte massale vogeltrek kwam niet echt los.
De dagen vliegen voorbij. Wij "scoren" helaas niet het meest zeldzame vogeltje van dit weekend. De prijs gaat naar de (geluids)waarnemers van een Mongoolse pieper. Nog nooit van gehoord. Wat doet dat beest hier.
We hebben natuurlijk het Vogelinformatiecentrum in De Cocksdorp bezocht. Marc Plomp adviseert me bij de koop van een adapter om te digiscopen. Wat een prachtige winkel in dit centrum. En altijd de laatste tips om de mooiste vogelplekjes te vinden. Excursies genoeg worden er aangeboden. Mensen, bezoek dit centrum! Voor mij een heel vertrouwd adres.
En wil je lekker uit eten? Ga dan naar de Smulpot in Den Burg. Daar kun je zo heerlijk eten! Wel reserveren, want het restaurant is altijd vol bezet. Wij komen hier ieder jaar. Traditie. We zitten altijd aan dezelfde ronde tafel, nabij de wand waar een prachtig gedicht over Texel staat geschreven. Als ik dat iedere keer weer lees, dan weet ik het zeker ........ Texel, mijn hart ligt bij jou. Hier voel ik me thuis, tussen al die honderdduizenden vogels, die dit mooie eiland bevolken. Texel, volgend jaar zie je ons terug.
-
Oeverpieper
-
Eidereend
-
Keep
-
Sijsje
-
Zwartkop
-
Blauwe kiekendief
-
Rotgans
-
Kluut
-
Kanoet
-
Drieteen-strandloper
-
Steenloper
-
Groenpootruiter
-
Grote mantelmeeuw
-
Bonte strandloper
-
Bonte strandlopers
- Details
- Geschreven door: Administrator
- Categorie: Blog
- Hits: 1284
Op zaterdag 5 oktober loop ik het pad op naar de Puinhoop, een vogelkijkpunt in Katwijk. Gelegen aan de Noord-Boulevard, bovenop een oude vuilnisbelt gebouwd. Het is al tientallen jaren een bekende waarnemingspost, ooit mede-ontwikkeld door twee top-vogelaars, René van Rossum en Gijsbert van der Bent. Sindsdien staan hier soms dagelijks vogelaars om de voorbij vliegende vogels te tellen. Zeker in deze tijd extra boeiend, de herfsttrek is een van de hoogtepunten van het (vogel)jaar. Ik ben vandaag niet de enige, er wordt al geteld.
Helaas is de wind ongunstig, oostenwind, zwak en daarbij is het onbewolkt. Dat betekent helaas dat veel vogels de hoogte opzoeken tijdens hun vlucht naar het zuiden. Kleine stipjes in de lucht verraden af en toe overtrekkende vogels. Van het geluid moet je het nu hebben, veel vogels hebben zo hun trekroepjes. Voor ervaren vogelaars een krachtig hulpmiddel om de vogels op naam te brengen.
Twee overvliegende raven, weliswaar vliegend in noordelijke richting, waren een hoogtepunt. Verder heel veel zanglijsters richting zuid, af en toe wat koperwieken ertussen. Een grote gele kwikstaart vliegt over. Kleine groepjes sijsjes en wat grotere groepen vinken en spreeuwen.
Ik besluit om wat bosjes af te speuren rondom de telpost. Ik hoop op een bladkoning. Voor mij echt een typische trekvogel die vaak in oktober ons land tijdelijk bezoekt. Ondanks wat speurwerk helaas geen bladkoning. Wel een prachtige volwassen zwartkop met bruine kop. Jawel, dat kan. Het is namelijk een vrouwtje zwartkop. Een stel groenlingen vraagt ook mijn aandacht. En altijd weer de heggenmus op de telpost. Die zie je altijd wel. Over de zeereep vliegt nog een sperwer. In de verte twee reeën. Ook leuk natuurlijk.
Rond elf uur houd ik het voor gezien. Helaas hier dus geen bladkoning. Maar een andere plek waar deze oosterling in de herfst vaak voor komt, is in het heempark in Leiden. Ik besluit om dit gebiedje nog even te bezoeken. Wie weet! Op naar de bladkoning.
Ik betreed de heemtuin nog maar net, of mijn aandacht wordt getrokken door het bekende hoge geluid van een roepende ijsvogel, de "kingfisher". Een van de mooiste vogels van Nederland. Maar moeilijk op de foto te krijgen, zeker van dichtbij. Mijn aandacht gaat nu helemaal naar de ijsvogel, de bladkoning moet maar wachten. Al gauw heb ik de ijsvogeltjes te pakken. Jawel, het zijn er twee. Eën heeft een visje in zijn bek, de ander kijkt jaloers toe. Gauw een paar foto's. Maar dan, helaas de verstoring. Eerst komt een boot met sportieve roeiers voorbij. Daarna nog een boot vol roeiers. Dit keer begeleid door een luid blaffende hond, die niet gediend is van deze waterverstoorders. De ijsvogels sprinten weg.
Ik besluit dan toch maar verder te wandelen, maar wat schetst mijn verbazing. De ijsvogels zijn gevlucht naar een paar struiken naast een smal slootje en gaan pontificaal vlak voor mij zitten op een takje. Geweldig. Nog nooit een ijsvogel zo dichtbij gehad. Gelukkig doet mijn camera zijn werk. Tientallen foto's worden geschoten. Ik ga op een bankje zitten en blijf zeker een kwartier genieten van hun aanwezigheid. Dit zijn de topmomenten voor een vogelaar/natuurfotograaf. De koningsvisser maakt mijn hele dag echt goed.
Daarna toch nog maar weer verder gewandeld. Ik kwam uiteindelijk voor een andere koning, de bladkoning. Meestal alleen te ontdekken door zijn bekende roepje te horen. Maar ik hoor niets. Alleen het geluid van het autoverkeer langs het park en de overvliegende vliegtuigen. Verder is het erg stil hier in de heemtuin. Alleen wat koolmeesjes en natuurlijk een roodborstje.
Ik besluit om naar huis te gaan. Op naar de koffie. Even een berichtje naar Renée. "Ik kom eraan. Heb de ijsvogel gezien. Tot zo".
Wat heb ik vandaag weer genoten, in ieder geval toch een koning gezien.
