Het is nog donker als ik de auto instap op woensdag 10 september. Nog even controleren of ik alles bij me heb. Verrekijker, telescoop, camera en wat eten en drinken. Mijn reisdoel vandaag is een rondje Oostvaardersplassen. De weersvoorspellingen zijn goed. Ik heb er veel zin in. Hoop vandaag de zeearend te zien. Verder staat er op mijn lijstje visarend (in september trekken deze rovers over Nederland), baardmannetjes, casarca's en draaihals. Ik zet de navigatie aan, eerste bestemming; de Grote Praambult. Rijden maar, hopelijk vandaag geen files onderweg.
Het is gelukkig rustig op de weg. Zonder problemen kom ik aan op de parkeerplaats van de Grote Praam. Als ik uitstap, zie ik in het landschap giga veel wit. Ongelofelijk veel grote zilverreigers. Die overnachten hier blijkbaar 's nachts. Ik tel er meer dan vijftig. Een groep konikpaarden loopt rustig te grazen. Een aantal buizerds zit langzaam wakker te worden. Even een kwartiertje genieten van dit uitzicht. Maar niet te lang, de Kleine Praambult wil ik ook even bezoeken. Helaas valt daar weinig te zien. Wel leuk die dansende boerenzwaluwen boven mijn hoofd en natuurlijk weer overvliegende zilverreigers. Ik stap de auto in, op naar de kijkhut Grauwe Gans. Daar hoop ik de zeearend te zien.
De Grauwe Gans is de oudste kijkhut van de OVP. Altijd de moeite waard om de hut te bezoeken. Als ik door de kijkgaten tuur, valt het me op dat er heel weinig water staat in deze plas. Veel witte kwikstaarten hippen over de slikgronden. Een paar kleine plevieren en een enkel witgatje laat zich zien. Verder weer heel veel grote zilverreigers, grauwe ganzen en wintertalingen. 
Heel in de verte zie ik een forse donkere roofvogel vliegen. Een zeearend? Jazeker, maar helaas ver weg. Te ver weg om deze vogel vast te leggen op mijn camera. Maar dan ineens komt deze arend steeds dichter bij de hut. Ploft neer op een grote boomtak. Prachtig voor een eerste foto. Terwijl ik de vogel in mijn camerabeeld zie, verschijnt er opeens nog een zeearend. Ploft pontificaal naast zijn soortgenoot. Twee op een rij. Vijf minuten later verschijnt nummer drie. Mijn camera ratelt maar door. Als nummer vier zich meldt, realiseer ik me dat dit tafereel echt bijzonder is. Vier op een rij. En wat zijn het grote beesten. Minstens vijf minuten observeer ik dit tafereel. Daarna verdwijnt de een na de ander, duiken ver weg achter een bomenrij. Maakt voor mij niets uit. Ben trouwens de enige in de hut, dus dit plezier kan ik helaas niet delen. Ik blijf nog zeker een half uur in de hut. Een groepje tjiftjaffen fladdert in de struiken naast de hut. Vervolgens besluit ik richting de kijkhut de Zeearend te gaan. Wel even langs de Knardijk stoppen op plaatsen waar ik over de plas kan kijken.
Langs de dijk kan ik mooi even parkeren om de casarca's te bekijken. Deze eendensoort doet het goed in Nederland. De grootste aantallen zien we in de zomer. Bij een deel van deze vogels gaat het vermoedelijk om ontsnapte exemplaren uit collecties en vogelparken, of nazaten daarvan. In dit gebied worden in augustus tegenwoordig vrij grote groepen casarca’s gezien, die uit Midden-Europa komen. Mogelijk gebruiken ze dit gebied om veilig de ruitijd te doorstaan.
Ik besluit toch maar even om niet het bezoekerscentrum te bezoeken op weg naar de kijkhut de Zeearend. Dat doe ik later wel. Eerst maar snel richting de kijkhut. Onderweg vliegen groepjes kneutjes en groenlingen op. Helaas nog geen baardmannen. In de kijkhut zijn meer belangstellenden. Die wijzen me op een zeearend, die ver in de polder is neergestreken. Blijkbaar nog bezig met een ochtenddutje, want het beest vertoont weinig beweging. Iemand roept in de hut: "IJsvogel". En ja hoor, dit kleurrijke vogeltje laat zich even zien. Duikend naar visjes probeert hij zijn ontbijt te verorberen.
Opeens zie ik in het riet beweging van een groep vogeltjes. Door de kijker zie ik een groepje baardmannen. Yes, gelukkig, ze zijn er weer. Lastig om door het glas van de kijkhut, met ook nog eens tegenlicht, een behoorlijke foto te maken. Maar als bewijsplaatje komt er toch nog iets behoorlijks op de display van mijn Canon R7. Een bruine kiekendief schiet ook nog even over de hut. Een grote zilverreiger poseert vlakbij de hut. Die wil graag op de foto. Vooruit maar.
Ik heb nog een doel voor ogen, een bezoek aan de kijkhut de Schollevaar. Dat is best een aardige tippel, maar hopelijk de moeite waard. Onderweg vliegen weer de nodige grote zilvers over. Een enkele baardman laat zich meer horen dan zien. De vlinders houden me gezelschap, klein koolwitje, atalanta en dagpauwoog.
Na ongeveer een half uur loop ik de donkere ingang in van de Schollevaar. Ik besluit om maar direct naar de bovenverdieping te gaan. Daar heb je het mooiste uitzicht. Kijkend over het water zie ik helaas alleen maar aalscholvers en grauwe ganzen. Wat krakeenden en wintertalingen. Maar verder weinig spannends. Toch nog maar even blijven, wie weet laat een visarend of havik zich nog even zien? Mijn geduld wordt beloond. In de verte zie ik een rover aankomen. Al gauw weet ik het zeker en roep keihard door de hut "visarend!" Deze prachtige roofvogel geeft een complete show voor de hut. Rondjes vliegend, duikend het water in, zonder een vis te pakken. Wat een schouwspel! Dit maakt de hele dag een topdag. In mijn ooghoek zie ik rechts van de hut een roofvogel wegduiken tussen de bomen. Een havik! Wil je nog een mooi filmpje zien over de visarend, klik dan op de volgende link: Cornell Lab de visarend.
Na een half uurtje loop ik richting het bezoekerscentrum. Even wat eten en drinken en dan nog heel even langs de Knardijk loeren naar baardmannetjes. In "de hoek" maak je de meeste kans. Daar aangekomen zie ik een vogelaar door een telescoop het water afspeuren. Zou hij baardmannetjes zien? Deze persoon blijkt Arjan Dwarshuis te zijn. Ik herken hem onmiddellijk. Gezellig even een praatje gemaakt. Hij wijst me op de aanwezigheid van de witvleugelstern. Heel ver weg. Ik kijk door mijn scope en ik zie een sternachtige vogel vliegen. Ja, dat is hem. Voor mij toch moeilijk op naam te brengen. Dan moet je wel heel goed weten hoe je deze witvleugel kunt herkennen. Voor Arjan geen probleem natuurlijk. Nog even verder kijken naar baardmannetjes, maar die laten zich niet zien.
Genoeg voor vandaag. Het is een topdag geweest. Nu richting Leiden. Nu maar hopen dat er geen files zijn. Het is nog voor de spits. Het wordt een vlotte rit. Helemaal voldaan keer ik terug naar huis. Daarna volgt nog wel een klus. De ruim 700 foto's die ik gemaakt heb, moeten nog wel uitgezocht en bewerkt worden. Daarna deel ik de mooiste foto's graag in een aantal app-groepen. Ik wil anderen graag mee laten genieten van wat ik gezien heb.
