Vogels kijken is genieten

Op woensdag 1 oktober parkeer ik mijn auto voor het huis van mijn vogelvriend Henk. Samen gaan we er een dagje op uit. Vogels kijken in de Eendragtspolder en de Nieuwe Driemanspolder. De fietsen achterop de trekhaak, kijkers en camera's mee.

Het weer ziet er prima uit, al moeten we misschien even geduld hebben voordat de mist is opgelost. Ik heb gisteren nog even gekeken op waarneming.nl welke vogels we zoal kunnen verwachten. Er wordt een porseleinhoen gezien in de Eendragspolder. Een gestreeptje strandloper wandelt op een slikplaat in de Nieuwe Driemanspolder. Alleen al voor deze twee soorten gaan we graag op pad. De purperkoet zullen we wel niet te zien krijgen, die wordt al dagen niet meer gespot. Maar wie weet ....

Eerst rijden we richting de Eendragspolder, een bijzonder gebied vanwege de unieke combinatie van waterberging, recreatie en de internationale roeibaan Willem-Alexander Baan. Het poldergebied zorgt ervoor dat mensen in de wijde omtrek droge voeten houden, want er kan 4 miljoen kubieke meter water tijdelijk worden opgeslagen als wateroverlast dreigt. Een aanwinst voor de natuur.

Daar aangekomen gaan we met de fiets eerst naar een gebiedje waar baardmannetjes (wederom prachtig gefilmd door Jiří Mezulian} schijnen te foerageren. De mist en doorkomende zon laten de polder op zijn mooist zien. Genieten! We speuren de rietkragen af. Zien op een hekje een havik geduldig zitten. Warmt zich een beetje op met de doorkomende zon. Grote groepen grauwe ganzen en Canadese ganzen verlaten hun slaapgebieden en vliegen vaak in v-vorm richting de voedselrijke gebieden. Meerdere kleine zilverreigers laten zich zien. De baardmannetjes laten zich aanvankelijk niet zien, maar uiteindelijk krijgen we de eerste in zicht. Maar een baardman is nooit alleen, al gauw stuiten we op een mooi groepje baardmannetjes, zowel mannetjes, vrouwtjes en een paar juvenielen. Wat een prachtige vogeltjes zijn het toch. Slechts af en toe gaan ze hoog in een rietpluim zitten, om dan weer weg te duiken in het dichte riet. In één van de struiken kijkt een paapje onze richting op. Die wil vast graag op de foto. Een rietgors vliegt vlak voor onze neus op. 

We krijgen van medevogelaars een seintje dat er een porseleinhoen is gezien. Op slecht 500 meter afstand van de baardmannen. We rijden met de fiets snel die kant op. Daar krijgen we van een groepje enthousiaste vogelaars te horen dat de porselein net mooi in beeld was. Maar ja, nu niet meer in beeld. Ach ja, zo gaat het zo vaak bij het vogels kijken. Jij komt eraan, een de vogel lijkt verdwenen. We speuren de oever af. Dan opeens, vlak voor me verschijnt deze prachtige hoen. Wat schichtig struint ze de oever af, op zoek naar waterslakjes en andere lekkernijen. Ik maak snel wat foto's. Zo dichtbij heb ik deze zeldzaamheid nog nooit gezien. Waanzinnig! De rondvliegende baardmannetjes zijn nu opeens niet belangrijk meer. Weer vliegt een kleine zilver boven mijn hoofd. Oeps, dat beest schiet wat af. Gelukkig wordt er niemand geraakt. 

We krijgen te horen dat de purperkoet toch weer is gezien, alleen op een andere plek. Het koetbeest heeft de Eendragtspolder omgeruild voor de Nieuwe Driemanspolder. Henk en ik besluiten om direct naar de NDP te gaan. Wat zou het geweldig zijn als we de purperkoet daar kunnen zien. En vlak daarbij zou ook een gestreeptje strandloper te zien zijn. Wat een dag! 

De Nieuwe Driemanspolder tussen Leidschendam-Voorburg en Zoetermeer was tot 2017 nog een agrarische polder. Tussen 2017 en 2020 ging het gebied volledig op de schop om ruimte te maken voor het overtallige water uit de omgeving in tijden van extreme regenval. Zo ontstond een groot waterbergingsgebied van ruim 300 hectare met grote ondiepe plassen en modderige slikgebieden. Een ideaal gebied voor vogels. We parkeren de auto vlakbij de Witte Raaf, genieten van de kop koffie met appelgebak in het restaurant. Maar dan snel op pad voor de purperkoet. We krijgen al snel de locatie door.

Een grote groep vogelaars staan allemaal dezelfde kant uit te kijken. Ja, de koet was net in beeld, heel mooi. Maar ja ....... nu weer weg, (ach ja, dit kennen we). Maar honderd meter wandelt de gestreepte strandloper van links naar rechts op een slikplaat. Heel veel tegenlicht. In de camera zie ik eigenlijk alleen maar een silhouetje. De mensen om me heen stellen vast dat dit echt de gestreepte is. Later vliegt de streep naar een andere plek, nu iets beter in beeld te vangen. Wat een zeldzaamheid.

Na een tijdje toch nog maar een poging wagen om de purperkoet te zien. Wachten, nog een wachten, maar dan, jawel! Opeens komt het koetenbeest te voorschijn. Eerst alleen een kop, dan een half lijf en heel even het hele beest. Mijn camera ratelt de ene foto na de andere makend. Geweldig, de purperkoet nu eindelijk gezien. Honderden vogelaars uit het hele land zijn speciaal de afgelopen tijd naar dit beest op zoek gegaan. Op waarneming.nl staat het vol met waarnemingen van dit beest. En nu heb ik hem gezien. Henk helaas niet, die wat naar de vele bonte strandlopers aan het kijken. 

Natuurlijk hebben we deze dag nog heel veel andere vogels gezien, maar drie zeldzaamheden in de pocket, dat is toch geweldig. Maar jaarsoortenlijst kan ik weer aanvullen met porseleinhoen, purperkoet en gestreepte strandloper. Met dank voor het beschikbaar stellen van de video van De Visdief.

Voldaan rijden we naar huis. Deze dag kan niemand ons meer afnemen.