Al dagen zie ik op de website van waarneming.nl de melding van een woestijntapuit in de Coepelduinen bij Noordwijk.
De afgelopen dagen heb ik het erg druk gehad, tevens zat het weer ook niet mee, dus erop-uitgaan zat er niet in deze week.
Toch gaat zoiets bij mij knagen. Een best zeldzame vogelsoort zo dichtbij Leiden en dat zomaar voorbij laten gaan.
Vanmorgen vroeg werd ik wakker en het begon echt te kriebelen. Zou de tapuit er nog zijn? Laat ik mijn kans nu niet voorbij gaan? Dan staat mijn besluit vast, vandaag ga ik op zoek naar deze bijzondere soort. Nog even snel een ontbijtje wegwerken, buienradar raadplegen. Kans op neerslag neemt af vanaf 9.00 uur. Prima, vandaag ga ik mij gedragen als een twitcher (een enthousiaste vogelaar die specifiek op zoek gaat naar zeldzame vogels). Camera en kijker liggen klaar. Noordwijk, Coepelduinen, here I come!
Ik parkeer mijn auto op het parkeerterrein bij de Noordduinen in Katwijk. De fiets haal ik van de fietsdrager en vol goede moed fiets ik het heuvelachtige rijwielpad op richting de Coepelduinen. Het is inderdaad droog geworden (Buienrader heeft dit keer gelijk) en de matige wind is zeker geen spelbreker. Het is nog rustig in de duinen, een paar verdwaalde fietsers, een enkele hardloper en een paar overvliegende zwarte kraaien. Op de app van waarneming.nl zoek ik de locatie van de laatstgemelde waarneming van de woestijntapuit van gisteren. De route wordt ingesteld en al snel kom ik aan op de plek waar deze bijzonderheid voor het laatst is gezien. Zou die er nog zitten?
Ik kom al gauw in contact met nog een paar vroege vogelaars die net als ik op zoek zijn naar de woestijnbewoner. Gewapend met kijker, telescoop en camera verspreiden we ons over het gebied. Heuveltje op, heuveltje af, mijn conditie wordt weer op de proef gesteld. Lopen, stilstaan, luisteren, kijken en dan weer verder. Nog een paar vogelaars sluiten zich aan om te zoeken. Nog steeds niets gezien, er wordt ook niets gemeld op de website van waarneming.nl. Gaat het dan toch niet gebeuren? Had ik maar beter thuis kunnen blijven? Maar uit ervaring weet ik, niet te snel opgeven. Optimistisch blijven!
Dan opeens zie ik een van de vogelaars gebaren maken. "Hier zit ie!", wordt er geroepen. Gaat het dan toch lukken? Heuveltje op, heuveltje af, ploegen door het zand. Maar dan de beloning. In een duinpan hipt dit prachtige vogeltje vrolijk door het zand en langs de struiken, op zoek naar iets eetbaars. Veel aandacht voor ons heeft de woestijntapuit (video) niet, andersom juist wel!! Ik maak de ene foto na de andere. Ga rustig zitten en hoop op een ontmoeting dichterbij. Dat gebeurt, ineens vliegt de vogel op en duikt vlak voor me neer. Laat zich mooi zien van alle kanten en hipt heel ontspannen rond. Waanzinnig, wat een ervaring. Deze vogel is duidelijk geen mensen gewend, toont geen enkele angst. Nog een paar fotootjes. Dan stoppen, even enthousiast de ervaringen uitwisselen tussen de kleine groep deelnemers die dit ook mee maken. Voor mij is het dan ook wel weer goed. Gezien, genoten, maar de vogel ook maar weer zijn rust gunnen. Nog een foto dan! Dan wegwezen. De maker van de video is Gijs van der Voet. Met zijn toestemming heb ik het filmpje mogen plaatsen.
Gelukkig weet ik mijn fiets terug te vinden. Voldaan rijd ik naar de parkeerplaats waar de auto geparkeerd staat. De parkeerapp even laten weten dat de parkeertijd erop zit. Dan terug naar Leiden. Benieuwd of de foto's gelukt zijn. Met een heerlijk gevoel rijd ik naar huis. Wat ben ik blij de woestijntapuit gezien te hebben. Zo dichtbij! Wat is het toch een leuke hobby, vogels kijken. Ik raad het iedereen aan.
